Over ons

Historie Ronde van Waddinxveen

Waddinxveen De fietsende gebroeders Versluis konden in de jaren vijftig rekenen op de enthousiaste steun van 150 supporters, die elke week een dubbeltje betaalden. In café Gouwezicht aan de Waddinxveense Zuidkade troffen de Versluis – aanhangers elkaar. Getooid met de geelzwarte supportersvlag volgden zo’n 70 fans hun favorieten per fiets naar alle Zuid – Hollandse wedstrijden. “We waren blij met zoveel steun”, aldus de nu 76-jarige Piet Versluis. “Hoewel we regelmatig in de prijzen reden en soms ook wonnen, bleef wielrennen een dure sport. We waren tuk op premies. Ik moest een dag na de Ronde van Crooswijk een snipperdag nemen om alle voorwerpen op te halen. Overal in Nederland stonden we aan start; meestal gingen we er op de fiets naar toe. Om in Zeeuws – Vlaanderen te komen, ging ik per fiets naar Rotterdam, daarna per trein naar Kruiningen, met de boot naar Perkpolder en op de fiets naar de wedstrijd. Met wat geluk was ik om twaalf uur thuis, want een dag later moest er wel weer gewerkt worden”. En over zijn twee jaar geleden overleden oudere broer Frans: Hij had meer aanleg dan ik, maar miste een snel eindschot. Ook in wedstrijden over 200 km, zoals de Ronde van het IJsselmeer, Omloop van de Kempen, Ronde van Limburg en het Nederlands Kampioenschap behoorde Frans tot de uitblinkers. Hij overwoog een overgang naar de beroepsrenners, maar bleef amateur. Hij was de betere fietser, ik was sterker op de schaats”. 1953 was het beste jaar voor de broers: Frans eindigde bovenaan in het Parool – Haags Dagblad Criterium, het klassement van Zuid – Hollandse wedstrijden. Uit handen van de wielergrootheden Kees Pellenaars en Arie van Vliet ontving hij daarvoor een complete racefiets. Ook na zijn actieve carrière bleef Piet Versluis de wielersport trouw. “Ik bezoek veel wedstrijden in binnen – en buitenland en ben nog steeds nauw betrokken bij de organisatie van de Ronde van Waddinxveen”. Piet zorgt ervoor dat de premiepot altijd tot de rand gevuld is, waardoor de beste renners op 2e Paasdag graag naar het dorp aan de Gouwe komen. Ongeveer dertig keer vond deze populaire wielerronde plaats. Op 24 juni 1950 voor het eerst op een lastig, kort parcours in wijk De Sniep. Twee voormalige kampioenen behoorden tot de duizenden toeschouwers: Gouwenaar Jan Hofstede die in 1938 de nationale titel greep en Cees Erkelens (Hazerswoude) die in 1912 het rood-wit-blauw aantrok. Erkelens’ kleinzoon Jan de Bas schreef onlangs een (dik) boek over zijn opa met de titel “Hervormd op Wielen”. Erkelens behoorde tot de vriendenkring van onder meer vijfvoudig wereldkampioen sprint Piet Moeskops (Loosduinen), gentleman – wielrenner Bosch van Drakesteyn (Den Haag) en journalist Joris van den Bergh. Piet Versluis finishte in 1950 als 2e bij de nieuwelingen terwijl broer Frans, na veel pech, de 9e plaats behaalde in de categorie amateurs. Toen de supportersclub in 1955 het evenement organiseerde, was de finishstreep natuurlijk bij café Gouwezicht getrokken. Onder tropische omstandigheden legden drie Beverwijkers het peloton hun wil op. Dirk de Ruijter won, met de latere Touruitblinker Ab Geldermans op de tweede plaats. Frans en Piet Versluis eindigden als 7e en 9e. Vele malen maakte de Waddinxveense wielerronde deel uit van de sportweek. In 1966 waren de Sniepweg, Tweede Bloksweg, Bredeweg en Plasweg plaats van handeling van het kampioenschap van Zuid - Holland. De organisatie liet steken vallen: de afstand klopte niet – 115 in plaats van 150 km – terwijl vertegenwoordigers van verschillende categorieën met dezelfde rugnummers reden. De weinige toeschouwers konden er in slecht weer (windkracht 8) geen touw aan vastknopen. Gemaaid gras woei in versnellingsapparaten en maakte schakelen onmogelijk. Twintig van de 115 renners haalden de eindstreep. Moordrechter Jan van der Haar van het Goudse Excelsior werd onder meer slachtoffer van “gras – schade”. Al tijdens de eerste ronde ontstond de definitieve kopgroep. Marinus van der Klooster (Rotterdam) en Piet Kettenis (Den Haag) ontsnapten kort voor het einde waarna Rinus de titel greep. Leo Duijndam en Joop Zoetemelk hadden hier geen antwoord op. Hagenaar Piet Kettenis nam een jaar later meedogenloos revanche in Waddinxveen; hij won met bijna twee ronden voorsprong. De beroepsrenners reden van 1977 tot 1985 negen keer door het Gouwedorp in het kader van de Zes van (dagblad) Rijn en Gouwe. Tot de profwinnaars behoorden Jos Lammertink, Herman Ponsteen, Theo Smit, Jean Paul van Poppel, Fons van Katwijk en Hans Langerijs. Het Noord – Hollandse talent Langerijs, die Olympia’s Toer won, trouwde met de Waddinxveense rondemiss en ging in Waddinxveen wonen. In 1984 won Langerijs voor eigen publiek. Cracks als Teun van Vliet, Jos Schipper, Gert Jan Theunisse en Theo Smit kwamen er niet aan te pas. Tegenwoordig heeft de Waddinxveense ronde een vaste plaats gekregen op industrieterrein Coenecoop. In tegenstelling tot veel andere Zuid – Hollandse koersen weet het publiek in groten getale de weg naar het parcours te vinden.

Uit dagblad Goudsche Courant.